Ana Sayfa Hamilelik Günlükleri 34. Hafta: "Bilmemek Her Zaman İyidir"

34. Hafta: “Bilmemek Her Zaman İyidir”

Merhabalar,

Yazılarımı takip edenler bilir nasıl bekledim ben bu günleri. Bir an evvel doğum zamanı gelsin diye dua ettim, sabırlar diledim. Çok yaklaştık mutlu sona, bu sefer de tarifsiz heyecanlar içindeyim 🙂 Duygularım çok inişli çıkışlı, bir çok mutluyum, neşeliyim, bir hüzünlü, efkarlı. Her boş kaldığım anda doğum anını, hastane odasını, eve dönüşümüzü hayal edip duruyorum. Duygularım teyakkuzda anlayacağınız. Herkes çok normal olduğunu söylüyor, ben de biliyorum, kimse inanmayacak ama galiba hamileliği sevdim, şimdi de biraz daha uzasa mı diyorum?

Artık haftada bir olacak doktor ziyaretlerimiz. İlk kez NST ‘ye bağlanacağım. Bebeğin kalp atışları, kasılmaları, kısaca bebeğin iyilik halinin saptanması için kullanılıyor zaten bilen gayet iyi biliyor. Doktorum nasıl doğum istediğimi sorduğunda baştan beri çok istediğim için epidural normal dedim. Bebek tam olarak aşağı inmez ve 4 cm açılma olmazsa epidural yapmıyorum dedi. Doğal doğumla ilgili hikayeleri dinlemememi, kötü tecrübeleri okumamı söyledi.

Kendisinin iki oğlu olduğunu biliyorum. Şeytan dürttü “Siz nasıl doğum yaptınız?” dedim. “Ben tüm olabilecekleri bildiğim için sezaryenle yaptım, bu hastanedeki tüm kadın doğumcular öyle” dedi. Şimdi bu bana söylenecek laf mı Allah aşkına? Bilmemek her zaman iyidir” diye noktaladı. O kadar kurslara gitmişim, eğitimler almışım kendimi hazırlamışım, oldu mu bu şimdi? Aramızda geçen bu diyaloğu nasıl değerlendirmem gerekiyor bilemedim. Doktorumu seviyorum, güveniyorum ama açıkçası bu son görüşmemizde ne düşünmem gerektiğini kestiremedim.

Biraz canım sıkıldı ama eşim gayet soğukkanlı ve destekleyici sözleriyle rahatlattı beni. O gün  bugündür tüm şartların oluşması ve epidural normal doğum yapmak için dua ediyorum. Hazırlıklarımız tamam, bu hafta hastane için bavulumuzu da hazırlarım artık. Kapı süsü, anı defteri, tatlı görümcem İrem’in hediye ettiği süslü anne tacı, bebek saç bandı, gecelik, pijama takımlarım da hazır. Ben öyle hastane odası süsleme işlerini pek istemediğime karar verdim. Kızım zaten odamızı aydınlatacak ama fotoğraf ve video çekimi olmadan olmaz tabii.

Bizden bu haftalık bu kadar, sevgiler:)

Özüm Berrakkarasu

 

Önceki İçerikUyku Cinleri
Sonraki İçerikKorkak Kahraman & Cesur Fırfır

Most Popular

SMA Tip 1 Savaşçısı Sofia Deniz’i Yaşatalım

SMA Tip 1 Savaşçısı Sofia Deniz'i Yaşatalım Sevgili Kadıköy Anneleri merhaba, eminim hepiniz SMA Tip 1 savaşçısı bebekler hakkında basından veya sosyal medyadan pek çok...

“40 Yılda 1 Anne Olmak” Ya Da Olmamak! İşte Bütün Mesele Bu!

Herkese merhaba, bu kez özel bir yazı ile karşınızdayım. 23 Kasım kızımın doğum günü ve tabii benim de anne oluşumun yıl dönümü. Bu özel...

İlham Veren Babalar: Filozof Baba @4kizcocukbuyutenbaba Dr. İbrahim Yıldırım

Herkese merhaba, bu yazımda sizleri, dört ay önce yazmaya başladığım "İlham Veren Babalar" yazılarımın esin kaynağı bir baba ile buluşturmak istiyorum. Sosyal medyada Filozof...

Küçük Kitap Kurtları için Seri Kitaplar #4

Sevgili Kadıköy Anneleri merhaba, altıncı sezonun ilk seri kitapları yazısıyla karşınızdayım. Hatırlayacağınız üzere üç sezon önce seri kitaplar dosyamıza başlamıştık. Yayınladığımız ilk yazıda “Tavşancan ile...